Alnıma Gölge, İçime Güneş

Ey gök,

neden sustun biz düşerken?

Duamızı kime gönderelim artık —

Senin adresin değişti mi, Tanrım,

yoksa sen de mi çekildin bu coğrafyadan?

Ben, Aşık.

Dilimde isyanın harfleriyle

yakıyorum çağın suratını sessizce.

Ey karanlık,

sana sesleniyorum şimdi:

Korkmuyorum!

Gölgeni alnıma sür,

ama bil ki

ben, göğsünde güneş taşıyanlardanım.

Biz ki

kalbinde “Ya Vedûd” saklayan

bu çağın âşık kuşları.

Sevdamız adalet,

sabrımız bir nehir gibi

kıvrılır zulmün kalbine.